RUObserwuj nas w mediach społecznościowych
Złożyłem wniosek o pobyt, ale muszę wyjechać z Polski – czy będę mógł wrócić?
Złożenie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy może sprawić, że pobyt cudzoziemca w Polsce pozostaje legalny w toku postępowania. Nie oznacza to jednak automatycznie prawa do ponownego wjazdu do Polski po wyjeździe. To jedna z najczęściej niezrozumianych kwestii związanych z legalizacją pobytu.
Co więcej, wyjazd w trakcie postępowania ma znaczenie nie tylko dla samego powrotu. Cudzoziemiec może w tym czasie otrzymać z urzędu wezwanie do osobistego stawiennictwa albo do uzupełnienia dokumentów – a niewykonanie takiego wezwania w terminie może doprowadzić do pozostawienia wniosku bez rozpoznania albo umorzenia postępowania.
Legalny pobyt a prawo do przekroczenia granicy – to dwie różne rzeczy
Jeżeli wniosek o pobyt czasowy został złożony w terminie i spełnia wymagania ustawowe, pobyt cudzoziemca uważa się za legalny od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja w sprawie zezwolenia stanie się ostateczna. Nie oznacza to jednak, że sam fakt prowadzenia postępowania daje prawo do przekroczenia granicy po wyjeździe z Polski.
Czy zaświadczenie o złożeniu wniosku pozwala wrócić do Polski?
Nie. Od 27 kwietnia 2026 r. wojewoda nie umieszcza już w paszporcie stempla potwierdzającego złożenie wniosku – w jego miejsce wydawane jest zaświadczenie potwierdzające złożenie wniosku o zezwolenie na pobyt. Potwierdza ono legalność pobytu w Polsce w czasie postępowania, jeżeli spełnione są warunki ustawowe, ale nie jest dokumentem podróży ani wizą i samo w sobie nie daje prawa do ponownego wjazdu.
Przed wyjazdem trzeba więc ustalić, czy istnieje inna podstawa powrotu, np.:
- ważna wiza
- ważna karta pobytu
- dokument uprawniający do ruchu bezwizowego, jeżeli warunki takiego wjazdu są nadal spełnione
Jeżeli cudzoziemiec wyjedzie bez takiej podstawy, może nie zostać wpuszczony ponownie – złożony wcześniej wniosek o pobyt nie działa jak „bilet powrotny” do Polski.
Wezwania w toku postępowania: stawiennictwo i braki formalne
Zgodnie z art. 106e ustawy o cudzoziemcach wojewoda może wezwać cudzoziemca do osobistego stawiennictwa – m.in. w celu przedstawienia dokumentu podróży, złożenia odcisków linii papilarnych czy wzoru podpisu. Termin w takim wezwaniu nie może być krótszy niż 7 dni od doręczenia. Jeżeli cudzoziemiec nie stawi się mimo prawidłowego wezwania, art. 106i ustawy przewiduje wprost możliwość umorzenia postępowania.
Osobna sytuacja to braki formalne wniosku. Zgodnie z art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego termin na ich usunięcie również nie może być krótszy niż 7 dni, a wezwanie musi zawierać pouczenie, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
To ważne rozróżnienie: niestawiennictwo na wezwanie może prowadzić do umorzenia postępowania, a nieuzupełnienie braków formalnych – do pozostawienia wniosku bez rozpoznania. To dwie odrębne konsekwencje, których nie należy ze sobą utożsamiać.
Najpoważniejszy problem: wniosek złożony w ostatnim dniu legalnego pobytu
Przykład: Cudzoziemiec posiada wizę krajową ważną do 30 czerwca. Tego samego dnia składa wniosek o zezwolenie na pobyt czasowy, spełniający warunki art. 108 ustawy – od dnia złożenia wniosku jego pobyt jest legalny w toku postępowania. Cudzoziemiec wyjeżdża z Polski. Po kilku miesiącach wojewoda wysyła wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, ale cudzoziemiec przebywa za granicą i nie wykonuje wezwania w terminie. Wniosek zostaje pozostawiony bez rozpoznania – a wraz z nim znika podstawa, na której opierała się legalność jego pobytu.
Samo złożenie wniosku przed końcem ważności wizy nie oznacza więc bezterminowego „zabezpieczenia” pobytu – trzeba jeszcze doprowadzić do tego, by postępowanie mogło być skutecznie prowadzone.
Co robić, gdy wezwanie przyjdzie w czasie pobytu za granicą?
Wezwania nie należy ignorować. Jeżeli cudzoziemiec wie, że nie zdąży stawić się osobiście albo dostarczyć dokumentów w terminie, powinien niezwłocznie zareagować – przedstawić organowi wyjaśnienia, dokumenty dotyczące przyczyny nieobecności albo wystąpić o odpowiednie rozwiązanie procesowe. Wyjazd za granicę nie zawiesza automatycznie obowiązków cudzoziemca wobec urzędu.
Jeżeli powrót ma nastąpić do kraju pochodzenia, a wymagana jest wiza, trzeba ją uzyskać jeszcze przed powrotem – co w praktyce może oznaczać przeprowadzenie postępowania wizowego poza Polską. Osoby korzystające z ruchu bezwizowego powinny sprawdzić, czy nadal spełniają warunki wjazdu i nie wykorzystały dopuszczalnego okresu pobytu.
Co sprawdzić przed wyjazdem
- jaki dokument legalizuje obecnie pobyt i do kiedy jest ważny
- czy wniosek o pobyt został prawidłowo złożony i nie zawiera braków formalnych
- czy istnieje obowiązek osobistego stawiennictwa lub można spodziewać się wezwania do dokumentów
- czy cudzoziemiec posiada ważną wizę lub kartę pobytu uprawniającą do powrotu
- czy może korzystać z ruchu bezwizowego
- czy nie ma wpisu w SIS
- na jakim etapie znajduje się postępowanie i w jaki sposób cudzoziemiec będzie odbierał korespondencję z urzędu podczas pobytu za granicą
Wniosek o pobyt to nie bilet powrotny do Polski
Złożenie prawidłowego wniosku zapewnia legalność pobytu w Polsce w toku postępowania, ale nie zastępuje dokumentu uprawniającego do przekroczenia granicy. Jednocześnie cudzoziemiec musi nadal wykonywać obowiązki wynikające z postępowania. Wyjazd może więc stworzyć dwa niezależne problemy: brak podstawy do ponownego wjazdu oraz ryzyko niewykonania wezwania wojewody, co może doprowadzić do pozostawienia wniosku bez rozpoznania albo umorzenia postępowania.
Dlatego decyzję o wyjeździe z Polski w trakcie postępowania warto podejmować dopiero po sprawdzeniu zarówno podstawy powrotu, jak i sposobu dalszego prowadzenia sprawy.
Musisz wyjechać w trakcie postępowania o pobyt?
Skontaktuj się z nami – sprawdzimy, na jakiej podstawie bezpiecznie wrócisz do Polski.